الشيخ الصدوق (مترجم: اعلمى)

42

صفات الشيعة (فارسى)

مىگويند وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً وَ إِذا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِراماً « 1 » خود را از رفتن به جاهائى كه بر آنها تهمت خواهند زد باز ميدارند و زبانشان از گفتگوى در عيوب مردم لال و گوش آنها از شنيدن هرزه‌گوئيهاى ديگر كر شده چشمهاى خود را با سرمه پاكدامنى سرمه كشيده و از حرام خدا بازداشته‌اند و سراى بازپسين را كه هر كس به آن داخل شود از شك و اندوه بدور است قصد و نيت نموده‌اند و شايد اى احنف اگر چشم خود را به خوبى بر چهره يكى از آنها بدوزى در عين تازگى و نورانيت دردى آشكارا در ته آن خواهى ديد و خانه‌اى كه ترا سرگرم ساخته با صورتگرى سقفهايش و پرده‌هائى كه بر درگاه آن آويخته طوفان و عوامل مخرّب بر آن موكل‌اند و نابودش مىنمايند و اين خانه باقى و جاويد تو نيست و براى تو چشم دارم خانه‌اى را كه خداى تو از لؤلؤ سفيد ساخته و نهرهاى فراوان در آن جارى كرده و درختان زياد در آن نشانده و ميوه‌هاى رسيده آن سايه بر زمين انداخته و حوريان باكره را در آن خانه به خدمت گمارده و سپس دوستان و بندگان خود را در آن جاى داده واى احنف اگر آنها را به‌بينى در حالى كه بنعمت و فضل بيشترى

--> ( 1 ) هر گاه نادانان با آنان سخن گويند آنها سلام دهند و از در سلامت در آيند - فرقان 63 و چون به كارهاى لغو برخورد كنند با بزرگوارى از آن بگذرند - سوره فرقان آيه 72